ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକାଦଶୀରେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଧୂପ ସରି ମୈଲମପରେ ଶାଢ଼ୀ ଖଣ୍ଡୁଆ ଲାଗି ହୋଇ ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଳତି ହୁଏ, ଏହାକୁ ଝଡା ଆଳତି କୁହଯାଏ। ଏହାପରେ ମହାଜନମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଘରୁ ମଦନମୋହନଙ୍କୁ ରତ୍ନସିଂହାସନ କୁ ବିଜେ କରାନ୍ତି ଓ ଠାକୁର ମାନଙ୍କର ସର୍ବାଙ୍ଗ ଚନ୍ଦନ ଲାଗି ହୁଏ। ଘଟୁଆରୀ ରୂପା ପିଙ୍ଗଣରେ ଚନ୍ଦନ, କର୍ପୁର, କସ୍ତୁରୀ,ଚୁଆ ଭଣ୍ଡାର ଘର ଦୁଆରେ ରଖିଥାଏ। ପଣ୍ଡା, ପତିମହାପାତ୍ର ଓ ମୁଦିରସ୍ତ ଏହା ନିଅନ୍ତି। ସେମାନେ ଓ ସିଂହାସନ ରେ ଥିବା ପାଳିଆ ପୁଷ୍ପାଳକ ଠାକୁରଙ୍କୁ ଚନ୍ଦନ ଲାଗି କରନ୍ତି। ସର୍ବାଙ୍ଗ ପରେ ମଦନମୋହନ ଆଜ୍ଞାମାଳ ପାଇବାପରେ ମହାଜନେ ମଦନମୋହନଙ୍କୁ ନେଇ ଝୁଲଣ ମଣ୍ଡପ ତଳେ ବିମାନ ବଡୁ ରଖିଥିବା ପାଲିଙ୍କିରେ ବିଜେ କରାନ୍ତି। ତା ପରେ ଛତାର, ଘଣ୍ଟୁଆ ଓ କାହାଳିଆ ସହିତ ମନ୍ଦିର ର ବେଢ଼ା ବୁଲି, ପାଲିଙ୍କି ମଙ୍ଗଳାଙ୍କ ଆଗରେ ରହେ ଓ ମହାଜନମାନେ ଠାକୁରଙ୍କୁ ଜୟବିଜୟ ଦ୍ଵାର ନିକଟକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି। ପାଳିଆ ପଢିଆରୀ ଏହି ଦ୍ଵାରକୁ ବନ୍ଦ କରିଥାନ୍ତି ଓ ଖଟସେଜ ମେକାପ ଆସନ ପକାଇଥାନ୍ତି। ତହିଁରେ ଠାକୁର ବିଜେ ହୁଅନ୍ତି ଓ ପୂଜାପଣ୍ଡା ଆସି କୋରା ଭୋଗ କରିଥାନ୍ତି। କର୍ପୁର, ବଳିତା ଆଳତି ଓ ଅକ୍ଷତ ବନ୍ଦାପନା ନୀତି ହୁଏ। ପଢିହାରୀ ଦୁଆର ଖୋଲିବାପରେ ମଦନମୋହନ ଦକ୍ଷିଣ ଘରକୁ ବିଜେ କରନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ରାତ୍ରରେ ମହାଦୀପ ଆଳତି ହୁଏ। ସନ୍ଧ୍ୟାଧୂପ ପରେ ଗରୁଡ଼ ସେବକ ଓ ଚୁନରା ୩ଟା ରୂପା କଳସରେ ଘିଅ ପ୍ରତ୍ୟେକରେ କଦଳୀ ବାସୁଙ୍ଗାରେ ନୁଆକନା ଗୁଡାଇ ବଳିତା ଭଳି କରିଥାଏ। କଳସରେ ବାସୁଙ୍ଗା ବୁଡିଥାଏ। ମାତ୍ର ବଳିତା କାଠି ଉପରକୁ ଥାଏ। ଚୁନରା ତାହା ଧରି ରତ୍ନସିଂହାସନ ପାଖକୁ ଯାଏ ଓ ତାହା ପତ୍ରି ହାତରେ ଦିଏ। ପତ୍ରି ବଳିତା ଲଗାଇ ତିନି ବାଡ଼ରେ ତିନି ପଣ୍ଡାଙ୍କୁ ଦିଏ। ସେମାନେ ସଂସ୍କାର କରି ମହାଦୀପ ଆଳତି କରନ୍ତି ଓ ସିଂହାସନ ଚାରିପଟେ ବେଢା ବୁଲି ଜୟବିଜୟ ଦ୍ଵାର ବାଟେ ଆସି ଗଣେଶଙ୍କ ରାସ୍ତା ଦେଇ ମହାଦୀପ କଳସରେ ଧରି ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ବିମଳାଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଆନ୍ତି। ବିମଳା ମନ୍ଦିର ସାମ୍ନା ରେ ୩ଟି କଳସ ଓ ନୀଳଚକ୍ର ପାଇଁ ତୁଳସୀ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପଣ୍ଡାମାନେ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଘଟୁଆରୀ ଚୁନରାକୁ ୧୨ଟି ଚନ୍ଦ୍ର ଉଦିଆ ଦିଅନ୍ତି। କଳସ ରଖିଦେଇ ମହାଦୀପ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଉଦିଆ ଧରି ୩ଜଣ ଚୁନରା ମନ୍ଦିର ଉପରକୁ ଉଠନ୍ତି। ସଙ୍ଗରେ ନଡିଆକତା ଲଗାଇ ନିଆଁ ନେଇଥାନ୍ତି। ଦଧିନଉତି ତଳେ ଠିଆ ହୋଇ ନୀଳଚକ୍ର କୁ ତୁଳସୀ ଚନ୍ଦନ ଲାଗି କରି ଚାରିପଟେ ୩ଘେରା ବୁଲନ୍ତି। ଚନ୍ଦ୍ରଉଦିଆ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ୩ଟି ଲେଖାଏଁ ଜାଳନ୍ତି। ବୁଲିବା ସମୟରେ “ମହାପ୍ରଭୁ ପୁରୀ ରାଜାଙ୍କୁ (ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ୧୦୮ ଶ୍ରୀ ଗଜପତି ଗରୁଡେଶ୍ୱର ନବକୋଟି କର୍ଣ୍ଣାଟ କଳବର୍ଗେଶ୍ଵର) ଶଙ୍ଖେ ପୁରାଇ ଚକ୍ର ଆଢ଼ୁଆଳ କରନ୍ତୁ ବୋଲି ଡାକିଦେଇ ହରିବୋଲ ଡାକ ଦିଅନ୍ତି। (ଟିକିଲି ର ରାଜା( ଆଠଗଡ଼ ରାଜାଙ୍କ ବଂଶଧର ସ୍ବରୁପ ) ନାମ ମଧ୍ୟ ମହାଦୀପ ସମୟରେ ଡକାଯିବା ପାଇଁ ସନନ୍ଦ ପାଇଛନ୍ତି।
।ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ।
মন্দিরে একাদশ নীতিমন্দিরে একাদশ নীতি
প্রতিটি একাদশীতে মধ্যাহ্ন ধূপের পরে শাড়ী তরোয়ালগুলি মৌলাম্পের সাথে সংযুক্ত থাকে এবং সন্ধ্যার আলটিটিকে ঝাডা আলটি বলা হয়। তারপরে মহাজনরা মদনমোহনকে দক্ষিণ বাড়ি থেকে রত্নের সিংহাসনে জয় করেছিলেন এবং ঠাকুরের হাতে সমস্ত চন্দন রয়েছে। ঘাটোরি রুপোর বাটির দরজায় রূপা চন্দন, কাপুর, কস্তুরী, চুয়া ভাঁড়র রেখে দেয়। পান্ডা, পতিমহপাত্র এবং মদীরাস্থ এটি গ্রহণ করে। তারা এবং সিংহাসনে উপশহর ফুলের ঠাকুর বালুচর। সর্ববাংয়ের পরে, মদন মোহন অর্ডার নেন, এবং মহাজন মদন মোহনকে পালিঙ্কিতে নিয়ে যান, যেখানে বিমানটি ঝুলন্ত মণ্ডপের নীচে দাঁড়িয়ে আছে। তারপরে তিনি ছাতা, ঘণ্টা এবং শিংগা দিয়ে মন্দিরের বেড়ার চারপাশে ঘুরে বেড়ান, পলিংকি মঙ্গালার সামনে থাকেন, এবং মহাজনরা ঠাকুরকে বিজয়ের দ্বারে নিয়ে যান। পালিয়া পাঠক দরজা বন্ধ করে মেকআপের বিছানায় রাখে। ঠাকুর ব্যস্ত হয়ে পড়ে এবং পূজাপণ্ডা এসে কোরা উপভোগ করে। কর্পূর, বালিতা আলটি এবং অক্ষত ব্যান্ডপনার নীতি রয়েছে। পাঠক দরজা খুললে মদন মোহন দক্ষিণ বাড়ি জয় করলেন conqu
একাদশ দিন ও রাতে মহাদেশটি জ্বলছে। সন্ধ্যার ধূপের পরে theগল বান্দার 3 টি রৌপ্য বাটিতে গল কলা বসুঙ্গায় কলা জড়িয়ে দেয়, প্রতিটি বালাইয়ের মতো। বাসুঙ্গা বাটিতে ডুবে গেল। তবে টাক পড়ে আছে লাঠিতে। চুন এটি ধরে এবং সিংহাসনে গিয়ে পাতার কাছে দেয়। তিনটি বেড়া দিয়ে পাতা তিনটি পান্ডায় দেওয়া হয়। তারা মহাদেশটি সংস্কার ও আবৃত্তি করে, সিংহাসনের চারপাশে বেড়া ঘুরে, জয়বিজয়া গেট দিয়ে এসে গণেশের পথে চলে, মহাসদীপকে কলসায় নিয়ে শ্রী শ্রী বিমলায় যায় বিমালা মন্দিরের সামনে পান্ডবরা তুলসী চন্দনের মধ্য দিয়ে 3 টি বাটি এবং নীল চাকা ধরে হাঁটেন। এই সময়, 12 চাঁদ ঘাটোয়ারী চুনারায় উঠেছে। কলস ধরে তিনজন মহাদেশ এবং চাঁদ নিয়ে মন্দিরে আরোহণ করলেন। তারা নারকেল দিয়ে তাতে আগুন ধরিয়ে দেয়। দধিনীউটি নীল চাকার নিচে দাঁড়িয়ে তুলসী চন্দন নিয়ে প্রায় ২ বার হাঁটেন। চন্দ্রুদিয়া প্রতিটি দিকে 3 টি শিলালিপি পোড়ায়। চলার সময়, প্রভু পুরীর রাজা (শ্রী শ্রী শ্রী 108 শ্রী গজপতি গরুদীশ্বর নবকোটি কর্ণাটক কালবার্গেশ্বর) কে শেলটি রাখার জন্য এবং চাকাটি ঘুরিয়ে দেওয়ার জন্য ডেকেছিলেন।